Het kost bovendien geen werkuren en productie omdat op een dag dat er niet gewerkt wordt wel salaris moet worden betaald. Daarnaast hebben de werknemers geen verplichting om deel te nemen aan het bedrijfsuitje hoewel dit natuurlijk wel min of meer van hen wordt verwacht. Een bedrijfsuitje is hoofdzakelijk bedoeld om te ontspannen, genieten en de saamhorigheid tussen het personeel maar ook tussen de werkgever en het personeel te vergroten of te verstevigen. De bedoeling van het bedrijfsuitje is in de meeste gevallen het met elkaar omgaan in een ontspannen sfeer en een band creëren tussen de werkgevers en de werknemers. Door het bedrijfsuitje op een vrije dag te organiseren wordt de druk voor de werkgever verlaagd en de kosten blijven beperkt omdat het bedrijf niet hoeft op te draaien voor verloren productiekosten terwijl het bedrijfsuitje voor extra kosten zorgt. Voor de vakantie, bij een speciale prestatie of bij bijvoorbeeld een jubileum worden vaak bedrijfsuitstapjes georganiseerd. Een bedrijfsuitstapje organiseren kost veel tijd, geduld, organisatietalent en geld. Natuurlijk wil je dat na al deze inspanningen het bedrijfsuitstapje geslaagd is en dat de werknemers er met veel plezier op terug kijken. Een bedrijfsuitstapje moet dan ook in veel doordachte fasen gepland worden. Het bedrijfsuitje moet passen bij het bedrijf, de werknemers, de gelegenheid en binnen het budget. De gelegenheid is belangrijk omdat voor een jubileum een heel ander bedrijfsuitje wordt georganiseerd dan bijvoorbeeld voor een vakantie. Het hoogtepunt van een jubileum bedrijfsuitje ligt vaak tijdens het feestje of de borrel na afloop van de dag terwijl bij een vakantie bedrijfsuitje de dag in het teken van ontspanning en vermaak staat en de borrel later meestal optioneel is. Voor bedrijfsuitjes kan men kiezen uit verschillende categorieën. Men kan de keuze maken om met het personeel een vast uitstapje te maken naar bijvoorbeeld een attractiepark of dierentuin maar men kan ook kiezen voor bijvoorbeeld een actieve bezigheid of een workshop. Een bedrijfsuitje kan men zelf organiseren, enige vertrouwde hulp binnen het personeel is hierbij wenselijk. Ook kan men kiezen voor een georganiseerde dag waarbij men een bedrijf voor de planning inhuurt. Naast de bedrijfsuitjes die uit een halve of hele dag bestaan kan men ook kiezen voor een weekend.
Aan het uiterlijk van de kroket met satésaus is niet te zien dat de vulling afwijkt van de gebruikelijke vulling van een kroket, zodat de producent voor deze kroket niet de gebruikelijke labels 'kroket' kan gebruiken. Immers, de consument kan aan de hand van de labels 'kroket' niet de 'ware aard' van die kroket herkennen. De producent zal dus voor deze soort kroket een andere labels moeten kiezen om de consument duidelijk te kunnen maken om wat voor soort kroket het gaat. Er zijn nog maar weinig Warenwetvoorschriften waarin voor levensmiddelen voorgeschreven labels zijn vastgesteld. De producent kan dan bijvoorbeeld kiezen voor de labels 'satékroket'. De consument kan uit die labels afleiden dat er sprake is van een kroket met een saté of pindasaus(smaak). Dit gebeurt ook al met kroketten met een andere samenstelling, zoals kaaskroketten en garnalenkroketten. Een ander voorbeeld is een bakker die 'Berliner bollen' produceert en verkoopt. Berliner bol is een algemeen gebruikelijke labels voor een g bakkerswaar die gevuld is met jam. De bakker wil echter de gebruikelijke jamvulling vervangen door banketbakkersroom. Daarmee wijkt hij af van de gebruikelijke samenstelling die een consument bij de aankoop van een 'Berliner bol' verwacht Wil hij dus aan zijn klanten duidelijk kunnen maken dat er sprake is van een andere 'Berliner bol', dan zal hij die door middel van een omschrijving nader moeten aanduiden. In dat geval kan hij zijn nieuwe product aanduiden met de de benaming 'Berliner bol met banketbakkersroom'. Regelmatig klaagden consumenten over de onvolledige manier waarop kalfsleverworst werd geëtiketteerd. Ook producenten stelden veel vragen over de wijze waarop de etikettering volledig en juist zou zijn. Een van meest gestelde vragen was: "Waaraan moet een worst voldoen om de labels kalfsleverworst te mogen dragen?". Aangezien die problematiek best ingewikkeld is, is de tekst die eerder in Journaal Warenwet werd opgenomen, ook hier weergegeven. Een producent legde zijn receptuur voor met het verzoek aan te geven op welke wijze de door hem bereide worst diende te worden aangeduid. Uit die receptuur blijkt dat bij de bereiding van deze worst gebruik wordt gemaakt van varkenslever, varkens vetplaten met zwoerd, varkenszwoerd en kalfsvlees.